Πέμπτη, 6 Αυγούστου 2009

Ένα σατυρικό ποίημα

Ο ΛΗΣΤΗΣ


Είμαι άφραγκος και πάω για ληστεία

έχω και δύο φίλους πιστούς στην ανεργία

όταν ήμουνα μικρός έκλεβα κυλικεία

μα τώρα πια μεγάλωσα παίρνω και βραβεία.


Τώρα αναβαθμίστηκα, φοράω και κουκούλα

σπάω τη πόρτα μπαίνοντας με μία βαριοπούλα

τη βλέπω πίσω απ’ το γκισέ της δίνω τη σακούλα

κι αυτή κοιτάζει αμήχανα και λέει με λένε Ρούλα.


Άσε τα πολλά, της δείχνω το πιστόλι

κι αυτή μου λέει ότι έχει άδειο πορτοφόλι

εγώ έχω θολώσει οι σκέψεις μου χαρμάνι

πάλι θα κοιμάμαι σε βάρκα στο λιμάνι;


Γεμίζει τη σακούλα, μου κλείνει και το μάτι

μα εγώ υποψιάζομαι ότι μου κρύβει κάτι

βιάζομαι της λέω δεν έχω χρόνο ξέρεις

και κατά βάθος σκέφτομαι ότι θα μου τη φέρεις.


Σηκώνομαι με γρήγορους βηματισμούς να φύγω

μ΄ αυτή με σταματάει και μου λέει κάτσε λίγο

θα έρθουμε απ’ το σπίτι σου ότι και να γίνει

μα εμένα η ιστορία αυτή, αρχίζει να μου τη δίνει.


Έρχονται με βρίσκουνε σε θάλασσα ανοιχτή

κι αυτή γλυκά μου λέει πως θέλουν το χαρτί

μου γνέφει πονηρά, μα εγώ της το χα πει

μην έρθετε με άδεια χέρια, θα έχουμε γιορτή.

Κλικ the opposite +



Δεν υπάρχουν σχόλια:

η αρχειοθήκη μας

Χωρίς παρεξήγηση..

1.Κάθε ανάρτηση του blog εκφράζει μονάχα τον αρθρογράφο της_
2.Κάθε ιστορική αναφορά που παρατίθεται στο blog εχθρεύεται τις διαδρομές του πατριωτικού σπαραγμόύ ή της υπερηφάνειας._

.