Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2009

Αρχαίος Λιμένας Αμπελακίου – Ένα Ακμάζον Καταγώγιο.

Καθώς κατηφορίζει κανείς από το μνημείο του Τύμβου αριστερά, νιώθει πως μπαίνει σ’ έναν απόκοσμο χώρο, σ’ ένα καταγώγιο, του οποίου θαμώνες είναι παρακμιακοί τύποι, εξοστρακισμένοι άνθρωποι, που έχουν υποστεί το ρατσισμό της εξολόθρευσης και της καταπίεσης στο όνομα της επιβολής των ιεραρχιών και του εξαγνισμού του κοινωνικού σώματος από το μίασμα.

Κάθε πρωί ο εκμεταλλευτικός κα απάνθρωπος χαρακτήρας του συστήματος δείχνει την δύναμή του. Το φως χαράζει και ο ήλιος ανατέλλει μια νέα μέρα. Για άλλους όμως ανατέλλει την πιθανή αναγγελία του θανάτου τους. Λάντζες μεταφέρουν στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη της Πούντας και της Κυνόσουρας οικειοθελώς ανασφάλιστους, παράνομους ή ημιπαράνομους μετανάστες που εργάζονται κάτω από ελλιπή μέτρα ασφάλειας. Αυτό όμως είναι αδιάφορο για το αφεντικό. Η δουλειά πρέπει να βγει. Το καράβι πρέπει να πέσει γρήγορα στη θάλασσα. Κάθε μέρα που μετράει στο ναυπηγείο ισοδυναμεί με απώλεια κερδών για τον πλοιοκτήτη. Η λύση που προτείνουν τα αφεντικά είναι νυχθημερόν υπερωρίες, μαυρισμένα από την σκουριά χέρια και πρόσωπα, πρησμένα μάτια από την ηλεκτροσυγκόλληση.

Η ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη της Κυνόσουρας και της Πούντας δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα διαχρονικό σύμβολο του ιμπεριαλισμού, της πλουτοκρατίας, της εξουσίας του δυνατού πάνω στον αδύναμο. Όλα αυτά δεν είναι καινούργια. Δυόμισι χιλιάδες χρόνια πριν οι Αθηναίοι έφερναν δούλους να κατασκευάσουν ή να επισκευάσουν τις τριήρεις τους στο αρχαίο λιμάνι για εμπορικούς και πολεμικούς σκοπούς.

Σήμερα ο ΟΛΠ δείχνει τα δόντια του στους θαμμένους Σαλαμινομάχους και στη Λιμενοσκόπο Αρτέμιδα. Παντού σαπιοκάραβα, μισοβυθισμένα πλοία, παραπήγματα στη στεριά, μια βρύση να στάζει, ίσως από το 1985, μια τουαλέτα αλά Slumdog Millionaire, ένας σκύλος πάνω σε ένα παροπλισμένο πλοίο να γαβγίζει. Η σκουριά από το χρόνο δίνει σχήματα και χρώματα που θυμίζουν πίνακες του Ροθκο. Δημιουργείς εικόνες και φωτογραφίζεις. Δεν βιάζεσαι. Ενθουσιάζεσαι όμως. «Είναι οι φωτογραφίες της ζωής μου», θα πεις. Αν της ξανακοιτάξεις, μπορεί να μην σου αρέσουν. Ξέρεις όμως πως το μικρό ταξίδι με τη δανεισμένη βάρκα που έκανες για να φτάσεις κοντά στα σαπιοκάραβα, σε έκανε ένα μικρό παιδί, έναν μικρό πειρατή, έναν περιθωριακό που συχνάζει σε ένα Ακμάζον Καταγώγιο.





4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Ανώνυμος είπε...

Για τον αποπάνω:
την επόμενη φορά να είσαι πιο κόσμιος στους σχολιασμούς σου διότι η κακώς εκφρασμένη δεξιά σου παιδεία τυγχάνει ενοχλητική.

βάκιλος

Ανώνυμος είπε...

το σχόλιο σβήστηκε για 3 λόγους:

1. εγώ δεν έχω καμία σχέση με το δημοσίευμα,

2. το οποίο είναι ψευδές. αυτός είναι ο ρόλος του εντύπου άλλωστε,

3. και μη γίνεσαι ρουφιάνος και δοσίλογος.

ο φασισμός τσακίζεται. να το θυμάσαι.

βάκιλος

Ανώνυμος είπε...

Ναι αλλά βλέπουμε μόνο τα σχόλιά σου χωρίς να έχουμε τη δυνατότητα να δούμε την όποια θέση του "αποπάνω". Μπορείς να δώσεις κάποια στοιχεία;

η αρχειοθήκη μας

Χωρίς παρεξήγηση..

1.Κάθε ανάρτηση του blog εκφράζει μονάχα τον αρθρογράφο της_
2.Κάθε ιστορική αναφορά που παρατίθεται στο blog εχθρεύεται τις διαδρομές του πατριωτικού σπαραγμόύ ή της υπερηφάνειας._

.