Σάββατο, 20 Ιουνίου 2009

Για τα ρατσιστικά πογκρόμ του Μαρκογιαννάκη


Ο παππούς του Μαρκογιαννάκη πρόσφυγας;


Το Βelvedere εν πλω

Στις αρχές του 1911, το σχετικά καινούργιο επιβατικό πλοίο «Θεμιστοκλής», σαλπάρει από το Πειραιά για το μεγάλο και υπερατλαντικό ταξίδι για το αμέρικα, φορτωμένο με τουλάχιστον 1700 Έλληνες επιβάτες. Όλοι οι ταξιδιώτες, νεαρής κυρίως ηλικίας, με 10 ή 15 δολάρια στη τσέπη φαντάζονταν το ξεκίνημα μιας νέας ζωής, έβλεπαν ένα αμερικάνικο όνειρο να ξεδιπλώνεται στις λεωφόρους του Μανχάταν, χιλιόμετρα μακριά από την ένδεια της ελληνικής μίζερης πραγματικότητας. Ξενιτευόντουσαν απ’ τα χωριά τους, αφήνοντας πίσω τους την πληβεία και πεινασμένη ζωή χωρίς όμως να ξέρουν ότι αυτό που τους περίμενε δεν ήταν τίποτα παραπάνω από μία προλεταριακή Νεοϋορκέζικη καθημερινότητα. Δεν είχαν καταλάβει ότι η επιβίωση τους θα πέρναγε μέσα από τη διαρκή ταπείνωση καθώς ο εξευτελισμός τους δε θα είχε προηγούμενο.

Το ταξίδι, όπως και όλα τα ταξίδια των στοιβαγμένων φτωχοδιάβολων του καιρού, πρέπει να ήταν σκληρό. Αυτό που γνωρίζουμε είναι πως το συγκεκριμένο πλοίο φτάνει στη Νέα Υόρκη στις 4 Απριλίου του 1911. Το μαρτυρούν τα αρχεία του Ellis Island, μιας νησίδας στην είσοδο του λιμανιού απ’ όπου γινότανε η πρώτη καταγραφή των στοιχείων των εξαθλιωμένων μεταναστών. Μέσα σε αυτά τα στοιχεία, με έκπληξή μας διαπιστώνουμε πως εμφανίζεται ένας επιβάτης, ετών 26 με το όνομα Χρήστος. Το επίθετο του είναι Μαρκογιαννάκης. Ως τόπος γέννησής του έχει δηλώσει το Νεοχωριό Αποκορώνου Χανίων. Δε γνωρίζουμε περισσότερα για το τι μπορεί να αντιμετώπισε στη Γη της Επαγγελίας.

Να έμεινε άραγε άστεγος για λίγες νύχτες; Nηστικός για κάποιες μέρες; Λέτε να παρακάλεσε κανέναν για δουλειά; Και τελικά, είχε η Νέα Υόρκη κατειλημμένο εφετείο;

Α, ρε παππού.

Ellis Island / 1905

[Για του λόγου το αληθές, η λίστα του Ellis Island ΕΔΩ. Στη πρώτη και τρίτη θέση της λίστας, βρίσκεται το όνομα του Χρήστου Μαρκογιαννάκη. Στη μία περίπτωση ταξιδεύει από Πειραιά για Αμερική με το καράβι "Θεμιστοκλής" το 1911 ενώ στην άλλη από Πάτρα για Αμερική το 1914 με το καράβι "Belvedere". Προφανώς, πρόκειται για το ίδιο άτομο μιας και τα στοιχεία ταιριάζουν, και δεν αποκλείεται για κάποιο λόγο; να απελάθηκε τη πρώτη φορά ώστε και επαναπροωθήθηκε λίγο καιρό αργότερα]


1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Εξαιρετική ανάρτηση! Για να μην ξεχνιέται η συλλογική και η ατομική ιστορία. Κοινώς δεν νεοείτε ότι σε χώρα που τις προηγούμενες δεκαετίες τροφοδότησε διάφορες χώρες με εκατομμύρια πρόσφυγες και μετανάστες, σήμερα να παρουσιάζονται ρατσιστικά πογκρόμ και συμπεριφορές.

η αρχειοθήκη μας

Χωρίς παρεξήγηση..

1.Κάθε ανάρτηση του blog εκφράζει μονάχα τον αρθρογράφο της_
2.Κάθε ιστορική αναφορά που παρατίθεται στο blog εχθρεύεται τις διαδρομές του πατριωτικού σπαραγμόύ ή της υπερηφάνειας._

.