Πέμπτη, 16 Απριλίου 2009

καλή ανάσταση νεκρών και ζωντανών

Λίγες σκέψεις και ευχές για τη φετινή ανάσταση

.

Η σταύρωση και η ανάσταση.. Η πορεία των τελευταίων ημερών του Ιησού στη γη όπως κι αν την σκέφτηκα, όπως κι αν την ανέλυσα δεν με έπεισε για τη δικαιοσύνη ή για την αλήθεια ή για τη θεϊκή δύναμη, ακριβώς το αντίθετο μου φανέρωσε...Δεν υπάρχει Δικαιοσύνη, δεν υπάρχει αλήθεια δεν υπάρχει θεϊκή δύναμη ή μάλλον όλα αυτά υπάρχουν μέσα στην αντίφαση, μέσα στο παράλογο, στην επιθυμία για παρηγορία.. Υπάρχουν κάτω από όρους παράδοξους.. Για τίποτα δεν μπορείς να είσαι βέβαιος, όμως αν θέλεις μπορείς να αποκτήσεις και βεβαιότητες.

Μου αρέσει η ικανότητα των ανθρώπων να μεταμορφώνουν κάποια αληθινά γεγονότα σε τεράστιες ιστορίες, αντιφατικές, υπερβατικές, σωστές όμως για να μπορούν να χωρούν εκεί όλα τα ευγενή και όλα τα σκοτεινά πάθη του είδους .Και όλη η επιθυμία της αθανασίας και της δικαίωσης.

Αιώνες τώρα, ίσως από πάντα, στεκόμαστε στο μεταίχμιο του αληθινού και του επιθυμητού –ανεξήγητου κι εκεί στήνουμε γιορτές.

Δεν ζητώ ποτέ να εξηγήσω τον πόνο των ανθρώπων με το αν υπάρχει ή δεν υπάρχει θεός. Αφήνω την πρόθεση αυτών των γιορτών να γεννά στην ψυχή μου επιθυμία αναγνώρισης ότι μπορώ να είμαι αδελφός-ή του Χριστού, ότι μπορώ να λέω έναν θεό πατέρα. Όσο για τον πόνο…Όταν παρακολουθώ τα πάθη , μένω σιωπηλή. Από σεβασμό σ’ αυτόν τον θεϊκό πόθο των ανθρώπων, όταν παρακολουθώ τα πάθη νιώθω ιδιαίτερη αγάπη για τον Ιούδα , τον προορισμένο από αιώνες να παίξει αυτόν τον ρόλο που έπαιξε και τον αγαπώ βαθιά για το βαρύ φορτίο του και το ανάθεμα των ανθρώπων…Όταν παρακολουθώ τα πάθη μένω σιωπηλή κι επειδή τώρα ετοιμάζομαι για ένα ταξίδι, επειδή ετοιμάζομαι κι εγώ να γιορτάσω κι επειδή για τον πόνο των ανθρώπων και για τον πόνο το δικό μου πρέπει να αναζωπυρώσω μέσα μου το πιστεύω μου «ο θεός είναι μέσα μας» και να προσφέρω κι εγώ ένα χέρι συμπαράστασης…και επειδή κάποιες στιγμές θέλω να αφήνω την ψυχή μου; ..να ελπίζει σε άνωθεν παρεμβάσεις, γιατί οι στιγμές της κούρασης και της απόγνωσης το επιθυμούν αυτό…κι επειδή αγαπώ τον Ιησού.. μάλλον πρέπει να σωπάσω.. Και μέχρι να βρούμε καινούργιες γιορτές, γιατί πιστεύω πως είναι καιρός πια να ανανεωθεί το παρήγορο και το παράδοξο του θεού, έχει ανάγκη η όλη υπόθεση από το πάθος και την καθαρότητα του νέου, μέχρι τότε.. εύχομαι σε όλους Καλή Ανάσταση.


Αθηνά


Δεν υπάρχουν σχόλια:

η αρχειοθήκη μας

Χωρίς παρεξήγηση..

1.Κάθε ανάρτηση του blog εκφράζει μονάχα τον αρθρογράφο της_
2.Κάθε ιστορική αναφορά που παρατίθεται στο blog εχθρεύεται τις διαδρομές του πατριωτικού σπαραγμόύ ή της υπερηφάνειας._

.