Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2008

βάκιλος και κατάνυξη


.francis bacon - crusifixion
.
Εν μέσω αναβροχιάς ο βάκιλος κινείται.
.
Στη διαγώνιο του τεύχους θα συναντηθούν οι έγκλειστοι και οι αποκλεισμένοι των σύγχρονων κολαστηρίων. Η συγκυρία του καιρού είναι φανερή.
Σε ρόλο αγγελιοφόρου, η πρωτοβουλία για τα δικαιώματα των κρατουμένων κατόρθωσε για πρώτη φορά να συγχρονίσει τις φωνές τους, ώστε από Δευτέρα να αναμένονται, υπο το κλίμα κρατικών απειλών, μαζικές απεργίες πείνας των εγκλείστων σε πανελλαδικό επίπεδο ως απάντηση στους βασανιστές τους, ως μια έσχατη κραυγή ύπαρξης.
.

Σε κλίμα αναβρασμού κι ο βάκιλος. Κείμενα γράφονται, διορθώνονται, δημιουργούνται. Σκόρπιες συναντήσεις, συζητήσεις. Αναγνώσεις και ακούσματα της τελικής ευθείας. Και ξαφνικά βρίσκεται η υπόκρουση. Βέβαια. Αυτό θα είναι το σάουντρακ του φθινοπώρου. Τη λένε Divna Ljubojevic .
H Αθηνά όμως ξέρει καλύτερα από κατάνυξη. Έχει το λόγο:

.

Και ξαφνικά, έτσι χωρίς να μπορείς να σκεφτείς, να αναλύσεις, να εκφράσεις απόψεις αν αρνείσαι ή αν δέχεσαι τον χριστιανισμό στη σημερινή του μορφή, αν μπορείς να ανεχτείς τη φτώχεια του μερικές φορές σε ανθρώπινο δυναμικό (παπάδες, κήρυκες ) που μερικές φορές έχεις την αίσθηση ότι απευθύνονται σε χαζά παιδιά , αν πιστεύεις πως μόνο στα πρώτα χρόνια της εμφάνισής του ήταν η καθαρή φλόγα που συνέπαιρνε, αν είσαι απ’ αυτούς που τον βλέπουν σαν μια χαρούμενη και δυναμική άποψη ζωής απαλείφοντας όλα τα περί ταπεινότητας, υπακοής και δούλοι του θεού και κρατώντας μόνο το παιδιά του θεού, αν…Όχι, δεν μπορείς να σκεφτείς τίποτα, απλά αφήνεσαι, παραδίνεσαι σ’ αυτή τη φωνή, έτσι φαντάζομαι τις φωνές των χερουβίμ και νιώθεις την ύπαρξή σου να μεταβάλλεται σε μικρό ποτάμι που ακολουθεί πιστά το μαγικό μονοπάτι αυτής της δοξολογίας. Υμνείς, δοξάζεις, προσεύχεσαι στο θεό…στον άνθρωπο…στη φωνή.. σ’ εσένα…Και είναι αυτή η προσευχή μια χρυσή κορδέλα που σε ενώνει με ό,τι ονομάζουμε ωραίο με ό,τι ονομάζουμε καλό και δεν μπορεί να χωρέσει εκεί ένας θεός τιμωρός, ένας τόπος βασάνων όπως η κόλαση.
Αν θέλεις ο κακός να γίνει καλός εκπαίδευσέ τον στο ωραίο, βάλτον ν’ ακούσει τέτοια μουσική….Αν και…όλα τα πράγματα, όλες οι θεωρίες έχουν και τη σκιά τους, τη σκοτεινή μορφή τους που δεν μπορούμε να την αγνοήσουμε και ίσως αν αναλύσεις περισσότερο τα συναισθήματα που σου προκαλούν αυτοί οι ύμνοι , ίσως βρείς κι ένα μικρό φόβο, ή μάλλον ένα μικρό δέος κι είναι αυτό μια ελάχιστη σπονδή και στην σκοτεινή μας υπόσταση…
Ακούστε Divna

.

Για να πάρετε μία μουσική γεύση πατήστε εδώ κι εδώ
.

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

και μιας που το φερε και η κουβέντα, να δώσω ένα λινκ επί του θέματος, όσο κι αν οι διαφωνίες για κάποιους είναι θεόρατες.

http://plibyos.blogspot.com/

σταμάτης

Ανώνυμος είπε...

Τι ευχάριστη έκπληξη για την Σαλαμίνα αυτή η σελίδα.Μπράβο παιδιά και η μουσική και το κείμενο πράγματικά κάτι το αλλιώτικο
Τάσος

Ανώνυμος είπε...

Περιμένουμε με συντροφική αγωνία το δεύτερο τεύχος!!!

Χωρίς παρεξήγηση..

1.Κάθε ανάρτηση του blog εκφράζει μονάχα τον αρθρογράφο της_
2.Κάθε ιστορική αναφορά που παρατίθεται στο blog εχθρεύεται τις διαδρομές του πατριωτικού σπαραγμόύ ή της υπερηφάνειας._

.