Κυριακή, 22 Μαρτίου 2009

Για τον αποκλεισμό της πορθμιακής γραμμής Πέραμα - Σαλαμίνα

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΠΕΡΑΜΑΤΙΩΤΕΣ
ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΟΜΗΡΟΙ

Εμείς, σκόρπια άτομα, πολίτες που μεγαλώσαμε, ζήσαμε και συνεχίζουμε να ζούμε στο νησί της Σαλαμίνας αποφασίζουμε, εν πλήρη συνειδήσει, να σταθούμε αλληλέγγυοι στον δυναμικό αγώνα των ριζοσπαστικών κατοίκων του Περάματος περί αποκλεισμού της πορθμιακής γραμμής Πέραμα/Σαλαμίνα και να κάνουμε οτι περνάει απ' το χέρι μας ώστε να τον εντείνουμε.

Εμείς, που έχουμε βιώσει επί σειρά δεκαετιών τον οικονομικό και ψυχολογικό εκβιασμό από την αδίστακτη κάστα των πλοιοκτητών του νησιού, θεωρούμε χρέος μας να τον υποστηρίξουμε ελπίζοντας ταυτόχρονα πως θα αποτελέσει την έναρξη μιας ευρύτερης πολεμικής που θα στρέφεται ενάντια σε αυτούς τους συσσωρευτές ανεξέλεγκτου πλούτου. Σε αυτούς που κρατούν τους ντόπιους όμηρους, εκμεταλλευόμενοι την ανάγκη τους για εργασία, σπουδές, κοινωνικές επαφές κ.α.

Ο αγώνας τους μας αφορά, γιατί παρόλο που η όλη κινητοποίηση προήλθε από δημοτικές παρατάξεις, έχει τη δυναμική να τις ξεπεράσει, να πάρει μια αντι-ιεραρχική μορφή και τελικά να ενώσει κι όχι να χωρίσει τους εκμεταλλευόμενους κατοίκους ων δύο πλευρών (Σαλαμίνα - Πέραμα) ώστε και τελικά να στραφεί ενάντια στους εκμεταλλευτές τους.

Ουσιαστικά, λοιπόν, μιλάμε για έναν αγώνα ταξικό και ταυτόχρονα ακηδεμόνευτο. Τα παραδείγματα είναι επιβεβαιωτικά των απόψεων μας:
- Ποιός αρνείται το γεγονός ότι το ίδιο το κράτος με τις εκάστοτε υπουργικές αποφάσεις έχουν χαρίσει στους πλοικτήτες απλόχερα προνόμια φοροαπαλλαγών καθώς και το γεγονός πως με διάφορα τεχνάσματα και πεσκέσια επιβάλλουν τις απανωτές αυξήσεις στις τιμές των ναύλων; ( τα μηνιαία έξοδα μετακίνησης ι.χ ενός εργαζόμενου φτάνουν τα 300Ευρώ)
-Ποιός αρνείται το γεγονός του δούναι και λαβείν μεταξύ κρατικών υπαλλήλων (εφοριακών, λιμενικών, αστυνομικών, και άλλων διοικητικών υπαλλήλων) παρέχοντάς τους ελεύθερη και δωρεάν επιβίβαση;
-Ποιός αρνείται το γεγονός πως οι πλοιοκτήτες πρόθυμα κάνουν παραχωρήσεις και ειδικές ρυθμίσεις σε επιχειρηματίες (βλέπε τιμολογικό καθεστώς για μεταφορά υλικών από το νταμάρι στο Μπατσί) ενώ στο λαό της Σαλαμίνας αρνούνται πεισματικά να εκδόσουν έστω και μια ελάχιστη εκπτωτική μηνιαία κάρτα;

Δηλωτική κατάσταση του πλέγματος εξουσίας στο οποίο εμπλέκεται ερήμην μας η θεωρούμενη ελίτ του νησιού, αποτελεί η θεατρινίστικη και δουλική υποστήριξη των δύο δημάρχων προς τα συμφέροντα των κοινοπραξιών. Η απόπειρά τους να σπάσουν τον αποκλεισμό του πορθμείου δηλώνει πέρα απ' τα άλλα μία ασέβεια προς το πρόσωπο των Περαματιωτών και έναν χυδαίο τοπικισμό ψηφοθηρικού τύπου που δεν μας εκφράζει.

Στην πρόφαση και στο προσωπείο του αγανακτισμένου και ταλαιπωρημένου πολίτη απαντάμε πως δεν είμαστε όμηροι των Περαματιωτών αλλά όμηροι των αφεντικών.

Όσο τολμηρό κι αν ακούγεται, ήρθε η ώρα να ανοίξει σε πρώτο επίπεδο ένα πλαίσιο διαλόγου περί της δημιουργίας μιας ναυτιλιακής εταιρίας λαϊκής βάσης, στην οποία μέτοχοι θα είναι οι ίδιοι οι ντόπιοι Σαλαμίνιοι και Περαματιώτες, ισότιμα και αντιεραρχικά. Σκοπός του εγχειρήματος δε θα αποτελεί η επιδίωξη του κέρδους αλλά η αδιαμεσολάβητη ικανοποίηση της πάγιας ανάγκης για μεταφορά των νησιωτών προς το κέντρο και το αντίθετο. Θεωρούμε πως η πρωτοβουλία αυτή θα αποτελέσει ένα μάθημα αυτοοργάνωσης και αυτοθέσμισης μιας κοινωνίας που θέλει να λέγεται ελεύθερη κι οργανωμένη.

Εμείς

Σάββατο, 21 Μαρτίου 2009

Ενημέρωση απο Γαλλία


ΑΠΕΡΓΙΑΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ

Μεγάλη επιτυχία παρουσίασε η γενική απεργία και οι διαδηλώσεις που διεξήχθησαν σε όλη τη χώρα από τα μεγαλύτερα συνδικάτα και ομοσπονδίες της χώρας. Στο Παρίσι, οι διαδηλωτές ξεπέρασαν τους 400 χιλιάδες ενώ πάνω από τρία εκατομμύρια διαδήλωσαν σε όλη τη χώρα.
Ησ υμμετοχή στην απεργία, σε κάποιους κλάδους, ξεπέρασε το 70% ενώ στο Παρίσι έγινε μία από τις μεγαλύτερες και δυναμικότερες διαδηλώσεις των τελευταίων χρόνων. Μεγάλη ήταν η συμμετοχή μαθητών, φοιτητικών συλλόγων, των ομοσπονδιών εκπαιδευτικών. Μεγαλύτερο από κάθε άλλη φορά ήταν το μπλοκ των εργαζομένων στα νοσοκομεία ποθ αντιστέκονται στην ιδιωτικοποίηση και υποβάθμιση που προσπαθεί να επιβάλλει η κυβέρνηση Σαρκοζί. Μαζικότατο, επίσης, ήταν το μπλοκ των εργαζομένων στην air france, ενώ τα μεγαλύτερα μπλοκ ήταν των συνδικάτων CGT, CFDT, FO. Πολλά συνθήματα στρέφονταν κατά της διάλυσης και ιδιωτικοποίησης δημοσίων αγαθών που προσπαθεί να επιβάλλει η κυβέρνηση της δεξιάς, όπως των πανεπιστημίων, των νοσοκομείων, των ταχυδρομείων αλλά και των μέσων μαζικής μεταφοράς. Πολλά συνθήματα στόχευαν κατά των τεράστιων ενισχύσεων που έχουν λάβει βιομήχανοι και τράπεζες (5οο δις ευρώ) αλλά και κατά της μεγάλης μείωσης κοινωνικών δαπανών. Ιδιαίτερη εντύπωση έκανε επίσης πανό από εργαζόμενους και νεολαίους από Αντίλλες με τίτλο "ΑΦΟΥ ΝΙΚΗΣΑΝ ΣΤΙΣ ΑΝΤΙΛΛΕΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΕΔΩ". Αλλά και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας οι διαδηλώσεις ήταν ιδιατέρως μαζικές και δυναμικές: 100 χιλ. στο Μπορντώ, πάνω από 200 χιλ. στη Μασσαλία, 30 χιλ. στην Ορλεάνη, 75 χιλ. στην Τουλούζ. Αυτές τις μέρες θα γίνει συνάντηση των εκπροσώπων συνδικάτων και ομοσπονδιών για προκύρυξη νέων απεργιών μετά την απάντηση του πρωθυπουργού Fillon οτι δεν υπάρχουν λεφτά για κοινωνικές δαπάνες (σε σύνδεση μάλιστα με την μεγάλη κινητοποίηση που θα γίνει στο Στρασβούργο αρχές Απριλίου κατά του ΝΑΤΟ αλλά και κατά της εισόδου της Γαλλίας στο στρατιωτικό σκέλος του). Παρά την σκανδαλώση κωλυσιεργία των ηγεσιών των ομοσπονδιών, η μεγάλη πίεση της βάσης των εργατών για κλιμάκωση του απεργιακού αγώνα μπορεί να ανοίξει ένα νέο μεγάλο μέτωπο για την ανατροπή της πολιτικής Σαρκοζί.

Κώστας Παπανικολάου -εκ Παρισίων

Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2009

μαμά, μπαμπά, είμαι κουκουλοφόρος

Κοίτα κάτι λεβέντη μου, εγώ μαζί σου είμαι. Σε καταλαβαίνω, κατανοώ την αγωνία σου. Και αγανακτώ, μη νομίζεις –αγανακτώ μ΄αυτά που βλέπω στις ειδήσεις, να σπάνε το Κολωνάκι, αυτή τη συνοικία-κόσμημα της πόλης! Με τα καφέ του που έχουν βγάλει καρέκλες μέχρι την άσφαλτο, με τα πεζοδρόμιά του τα τεράστια (αν είσαι μυρμήγκι), με τα μαγαζιά του τα καλόγουστα που πουλάνε τα ρούχα τρεις φορές πάνω από όσο κοστίζουν στο Παρίσι, το Λονδίνο ή το Μιλάνο. Με τα Χάμερ του που παρκάρουν παντού και δεν μπορεί να περάσει η σκουπιδιάρα.
Είναι το Κολωνάκι μας, σε καταλαβαίνω απόλυτα! Μέχρι χτες δεν τολμούσαμε να περάσουμε σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου από την πλατεία του, επειδή φοβόμασταν μην κοστολογήσουν το μπανιστήρι στις βιτρίνες και μας πάρουν μέχρι σώβρακο ον δε μουβ, που λένε κι οι θαμώνες του Ντα Κάπο. Όμως τώρα, όλα άλλαξαν. Τώρα είναι χρέος μας να υπερασπιστούμε το Κολωνάκι! Το δικό μας Κολωνάκι, το στολίδι μας. Να το υπερασπιστούμε μπας και νιώσουμε οτι μας αφορά –γιατί αν περιμένουμε να γίνουμε θαμώνες... χέστα Χαράλαμπε! Κόψανε και τα καταναλωτικά οι τράπεζες....
Και να υπερασπιστούμε τα βιβλιοπωλεία μας, αυτούς τους ναούς της γνώσης –εντάξει; Τον Ιανό που έχουν γεμίσει οι τοίχοι της Αθήνας με καταγγελίες για τις εργασιακές συνθήκες επιπέδου «ρωμαϊκής γαλέρας» που επικρατούν εκεί μέσα. Τον Κάουφμαν, γνωστό στριπτιζάδικο στα ξενόγλωσσα βιβλία παλαιόθεν. Και την Εστία –ναι; Που την πας την Εστία; Που να την πας, με τιμές λιανικής μισή φορά πάνω από αυτές που κυκλοφορούν στα υπόλοιπα κεντρικά βιβλιοπωλεία (για τις δικές της εκδόσεις μιλάω τώρα) που να την πας; Άστη εκεί που είναι, μη σε χρεώσει και με μεταφορικά από πάνω.

Σε καταλαβαίνω λοιπόν λεβέντη μου, δε φταίει που τα κάνατε σκατά κι ο κόσμος δεν έχει δεύτερο βρακί να φορέσει –αυτός ο κόσμος που τον αρμέγετε, οι μισθοσυντήρητοι -όχι οι άλλοι, οι δικοί σου. Δε φταίει που φροντίσατε με τους νόμους σας να χρεωθούν όλοι μιάμιση φορά πάνω από τα εισοδήματά τους και τώρα δεν έχουν να ζήσουν. Τα κωλόπαιδα φταίνε που σπάσανε το Κολωνάκι –δίκιο έχεις.

.

για τον υγροβιότοπο του βουρκαρίου

Καμία ανοχή στις ρυπογόνες βιομηχανίες.
To Bουρκάρι αντιστέκεται και δικαιώνεται.
Περισσότερα εδώ

Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2009

πόσο κοστίζει μια ζωή;

39χρονος αλλοδαπός ναυτικός, μέλος πληρώματος του Δ/Ξ "ADMIRAL T" σημαίας Παναμά, βρέθηκε εχτές νεκρός μέσα στο εν λόγω πλοίο το οποίο βρισκόταν πλαγιοδετημένο στο ναυπηγείο 'Κορού' στα Αμπελάκια Σαλαμίνας. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε με την Ιατροδικαστική Υπηρεσία Πειραιά αρνήθηκαν να μας πουν τα αποτελέσματα της εξέτασης με την πρόφαση οτι δεν υπήρχαν τα βιβλία των αποτελεσμάτων κοντά τους και κατά δεύτερον πως έπρεπε να γνωρίζουμε το όνομα του θανόντος. Να θυμίσουμε πως στο συγκεκριμένο ναυπηγείο, συμπτωματικά ίσως, είχε χάσει τη ζωή του το 2003 άλλος ένας ναυτικός 36 χρόνων από τις Φιλιππίνες.

Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2009

Β' Οδοιπορικό - Κανάκια Σαλαμίνας



Μεγάλη ήταν η ανταπόκριση του κόσμου στο οδοιπορικό που πραγματοποιήθηκε τη Κυριακή 8 Μαρτίου στα Κανάκια Σαλαμίνας με αφορμή την έκδοση του β΄ τεύχους του ¨Βάκιλου¨. Περισσότερα από 30 άτομα συναντηθήκαμε και περιηγηθήκαμε στις νότιες οροσειρές του νησιού συναντώντας ερείπια μιας αρχαίας φρυκτωρίας, τα ερείπια του παλαιού Αγίου Νικολάου, μεταβυζαντινά πηγάδια (σιρούς) αλλά πάνω απ' όλα τη μέθεξη και την συντροφικότητα που μπορεί να προσφέρει η διέξοδος από μια συμβατική Κυριακή ενός Μαρτίου του 2009.


Να ξαναβρεθούμε.

Δευτέρα, 2 Μαρτίου 2009

ΕΚΔΟΣΗ Β' ΤΕΥΧΟΥΣ

francis bacon - head (1961)

Σε πείσμα αρκετών, ο βάκιλος με χαρά σας γνωστοποιεί την έκδοση του Β' αδιαμεσολάβητου τέύχους του. Πιο δυναμωμένο και πιο δυεισδυτικό, με λίγα λόγια μετεξεγερσιακό, αγγίζει μέσα στην ύλη των 104 σελίδων του, επίκαιρα ζητήματα και θεωρητικά, καλλιτεχνικά, ιστορικά κι ενίοτε πιο νευραλγικά: Μπαίνει μέσα στο σχολείο των αβάσταχτων φυλακών Κορυδαλλού, ανοίγει διάλογο με τον σκηνοθέτη - εικαστικό Κυριάκο Κατζουράκη αλλά αναζητά και ερμηνευτικά σχήματα για τον πολύκροτο Δεκέμβρη. Επίσης, ανοίγει το αρχείο της Σαρωνικής Πνοής, καταγράφει αρχαιότητες από τη Σαλαμίνα διασκορπισμένες σε Οξφόρδη, Μόναχο, Πανεπιστήμιο Χάρβαντ και αλλού. Ταξιδεύει Γερμανία καθώς και στη κρυστάλλινη Λαπωνία και φτάνει μέχρι την Άγρια Δύση. Κι όλα αυτά, υπό το άγρυπνο βλέμμα των έργων του εικαστικού I. F. Bacon, το πρόσωπο του οποίου σκιαγραφείτε από τον Ίκαρο Μπαμπασάκη. Τέλος, οι σελίδες του συντροφεύονται με αληθινά ποιήματα από το κολαστήριο του Γκουαντάναμο. Για τα υπόλοιπα.. στην ανάγνωση.

Αναζητήστε το στα σημεία διανομής ή κατεβάστε το ηλεκτρονικά ΕΔΩ
.

η αρχειοθήκη μας

Χωρίς παρεξήγηση..

1.Κάθε ανάρτηση του blog εκφράζει μονάχα τον αρθρογράφο της_
2.Κάθε ιστορική αναφορά που παρατίθεται στο blog εχθρεύεται τις διαδρομές του πατριωτικού σπαραγμόύ ή της υπερηφάνειας._

.